ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
418
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
ببايذ خاريدن بسيار تا خون از وى بكشايذ و بروذ « 1 » بسيار باز بمرهم باسليقون علاج كنى تا به شوذ و بجمله علاج بواسير حب مقل بوذ و بخور كردن به بيخ كبر و بوست « 2 » نار « 2 » و مقل و صغبين و نيك منفعت كند آن مرهم كه ببيه بط و بيه ماكيان كنند و كثيرا ، و يكى مرهم بوذ او را لازوق خوانند جالينوس بكتاب قاطاجانس « 3 » ياذ كرده است و آن مرداسنك بوذ كى بروغن « 4 » بجوشانى تا سطبر شوذ « 5 » و انكاه شاخ رز را بكوبى آنج ترش بوذ بدين مرهم اندر زنى تا قوت « 6 » اين شاخ رز را « 6 » اين مرهم بگيرذ و اين مرهم بردفسيدهايذ « 7 » از بهر اين لازوق خوانند « 8 » باز اكر كفتكى را بدين مرهم علاج كنى نيكو بوذ از بهر آنك بردفسذ ، و باز اكر از كفتكى ريم روذ باب افتابه اندر بايذ نشستن و اين اب را ياذ كنم بباب استرخا بشرح و باز جن [ ازين ] « 9 » آب « 10 » بيرون آيذ يكىباره بخته « 11 » را به آب زاك تر كند و باز خشك كند و دايم برين كفتكى « 12 » نهذ . و « 13 » باز اكر از بن خون روذ جنانك از رك زدن روذ آن را خون باسور امذن خوانند و علاج وى فصد بوذ از قيفال « 14 » و خون بركرفتن بسيار كه نيك منفعت كند آمذن اين خون « 15 » و مر بيماريهاء كران را باز دارذ اعنى سرسام و برسام و آنج بدين مانذ و « 13 » باز اكر ضعيف شوذ [ و ] « 16 »
--> ( 1 ) - ف : افزوده . از وى ( 2 - 2 ) - ف : مازو ( 3 ) - م : ماطاحاليس ( 4 ) - ب ه : زيت ( 5 ) - ف : كردذ ( 6 - 6 ) - ف : شاخ رز ( 7 ) - ف : « آيذ » ندارد ( 8 ) - ب ه : نسخه مرهم لازوق در باب شكسته بستن اندامها نوشته است در اخر اين كتاب طلب كند ( 9 ) - از « ف » افزوده شد ب ه : از ( 10 ) - ف : باب ( 11 ) - ب ه : شنفته ( 12 ) - ب ه : برنهذ ( 13 ) - ف : « و » ندارد ( 14 ) - ب ه : باسليق ، خ ( 15 ) - ب ه : را ( 16 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد